Jaka jest tradycja Andrzejek?
nadrabiam nieobecność ;) 
Jak mówi tradycja, dzień Św. Andrzeja był dla dziewcząt jedną z nielicznych okazji do swobody i zabawy
Od wieków wigilia św. Andrzeja – czyli noc z 29 na 30 listopada miała magiczną moc. Wierzono, że wtedy poznamy imię ukochanego, przekonamy się o jego zamiarach, a miłosna przyszłość nie będzie miała przed nami tajemnic. Chociaż andrzejkowe wróżby znane były już w starożytnej Grecji, to sam kult świętego Andrzeja wywodzi się z wierzeń celtyckich i starogermańskich i jest związany z postacią Frey - boga płodności, urodzaju i miłości. Nie bez znaczenia był fakt, że dzień świętego Andrzeja przypadał tuż przed adwentem. Właśnie wtedy na ziemi pojawiały się istoty z innego świata, a dzięki ich pomocy wróżby mogły mieć silniejszą moc. W Polsce pierwsze wzmianki o andrzejkowych wróżbach pojawiły się w roku 1557 za sprawą Marcina Bielskiego w jego sztuce teatralnej ”Komedyjki Justyna i Konstancyjej” . Andrzejki obchodzi się również w Szkocji, gdzie Święty Andrzej jest patronem kraju, a jego krzyż znajduje się na narodowej fladze.
Zabawa bez mężczyzn
Jak mówi tradycja, dzień Świętego Andrzeja był dla wielu dziewcząt jedną z nielicznych okazji do swobody i zabawy. W zabawie tej nie mogli uczestniczyć jednak ani mężczyźni ani kobiety zamężne.
Najważniejszą miłosną wróżbą było oczywiście lanie wosku, a z kształtu odlanego symbolu przepowiadano, co czeka dziewczynę w przyszłości. Ale nie tylko z wosku wróżono.
W niektórych regionach naszego kraju przepowiadano przyszłość z bałabuszek - specjalnie na ten dzień pieczonych bułeczek. Najpierw z domów kawalerów trzeba było ukraść mąkę, a później każda dziewczyna piekła swoją bułeczkę. Panny układały wypieki na ławie i wpuszczały do izby psa. Ten zjadał bułeczki, kolejność, w jakiej to następowało, symbolizowała kolejność zamążpójścia zgromadzonych panien. Gdy pies pozostawił przysmak nietknięty mogło pooznaczać nawet śmierć.(;)
Od wieków wigilia św. Andrzeja – czyli noc z 29 na 30 listopada miała magiczną moc. Wierzono, że wtedy poznamy imię ukochanego, przekonamy się o jego zamiarach, a miłosna przyszłość nie będzie miała przed nami tajemnic. Chociaż andrzejkowe wróżby znane były już w starożytnej Grecji, to sam kult świętego Andrzeja wywodzi się z wierzeń celtyckich i starogermańskich i jest związany z postacią Frey - boga płodności, urodzaju i miłości. Nie bez znaczenia był fakt, że dzień świętego Andrzeja przypadał tuż przed adwentem. Właśnie wtedy na ziemi pojawiały się istoty z innego świata, a dzięki ich pomocy wróżby mogły mieć silniejszą moc. W Polsce pierwsze wzmianki o andrzejkowych wróżbach pojawiły się w roku 1557 za sprawą Marcina Bielskiego w jego sztuce teatralnej ”Komedyjki Justyna i Konstancyjej” . Andrzejki obchodzi się również w Szkocji, gdzie Święty Andrzej jest patronem kraju, a jego krzyż znajduje się na narodowej fladze.
Zabawa bez mężczyzn
Jak mówi tradycja, dzień Świętego Andrzeja był dla wielu dziewcząt jedną z nielicznych okazji do swobody i zabawy. W zabawie tej nie mogli uczestniczyć jednak ani mężczyźni ani kobiety zamężne.
Najważniejszą miłosną wróżbą było oczywiście lanie wosku, a z kształtu odlanego symbolu przepowiadano, co czeka dziewczynę w przyszłości. Ale nie tylko z wosku wróżono.
W niektórych regionach naszego kraju przepowiadano przyszłość z bałabuszek - specjalnie na ten dzień pieczonych bułeczek. Najpierw z domów kawalerów trzeba było ukraść mąkę, a później każda dziewczyna piekła swoją bułeczkę. Panny układały wypieki na ławie i wpuszczały do izby psa. Ten zjadał bułeczki, kolejność, w jakiej to następowało, symbolizowała kolejność zamążpójścia zgromadzonych panien. Gdy pies pozostawił przysmak nietknięty mogło pooznaczać nawet śmierć.(;)
.jpg)
Komentarze
Prześlij komentarz
Dobrze zastanów się nad Sensem tego komentarza jak i jego Budowy oczywiście twoje odmienne stanowiska w danej sprawie mile widziane
Zadaj mi pytanie Związane z Tematem
Zapraszam :)